منابع و مأخذ
آگامبن، جورجو (1389). اجتماع آینده، ترجمۀ محمدرضا قربانی، تهران: نشر رخدادنو.
ﺑﺸﯿﺮ، ﺣﺴﻦ و ﺣﻤﯿﺪرﺿﺎ ﺣﺎﺗﻤﯽ (1392). «ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﺳﺮﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎی ﮐﯿﻬﺎن، اﻃﻼﻋﺎت و ﺟﻤﻬﻮریاﺳﻼﻣﯽ، درﺑﺎرۀ ﺣﻮادث ﭘﺲ از اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت دﻫﻢ رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان (از 23 خرداد تا 31 تیر 1388)»، ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﭘﮋوﻫﺶهای راهبردی سیاست، شماره 36: 88-61.
ﺑﺸﯿﺮ، ﺣﺴﻦ وﺳﯿﺪ ﺣﻤﯿﺪ ﻃﺎﻫﺮی (1394). «ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻓﯿﻠﻢﻫﺎی ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺗﯽ ﻧﺎﻣﺰدﻫﺎی دﻫﻤﯿﻦ دورة اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان (سال 1388)»، ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی راﻫﺒﺮدی ﺳﯿﺎﺳﺖ، شماره 43: 63-35.
تاجیک، محمدرضا و محمد روزخوش (۱۳۸۷). «بررسی نهمین دورۀ انتخابات ریاستجمهوری از منظر تحلیل گفتمان»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی، شماره ۶۱: 127-83.
تاجیک، محمدرضا و ناصر قبادزاده (۱۳۸۱). روایتی آسیبشناختی از گسست نظام و مردم در دهۀ دوم انقلاب، تهران: انتشارات مرکز.
تربتی، سروناز (۱3۹۵). «رسانههای هژمونیک و برساخت سوژۀ شهروندی»، مجموعه مقالات چهارمین کنگره بینالمللی توسعۀ شهری شهید بهشتی.
حسینزاده، محمدعلی (۱۳۸۶). گفتمانهای حاکم بر دولت اسلامی بعد از انقلاب در جمهوری اسلامی، تهران: انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
حسینیزاده، محمدعلی (1383). «نظریه گفتمان و تحلیل سیاسی»، مجله علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم (ع)، شماره 28: 212-181.
دهقانی فیروزآبادی، جلال و مهدی عطایی (1393). «گفتمان هستهای دولت یازدهم»، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره 63: 120-87.
ربانی خوراسگانی، علی و محمد میرزایی (1394). «تحلیل تقابل گفتمانی اصولگرایی و اصلاحطلبی در دهمین دورۀ انتخابات ریاستجمهوری»، جامعهشناسی کاربردی، شماره 60: 68-45.
ربیعی، علی و فرناز احمدزاده نامور (1387). «نظریه بازنمایی رسانهای و تحلیل افکار عمومی متقابل آمریکاییها و ایرانیها»، فصلنامه علمی پژوهشی دانش سیاسی، شماره 8: 62-37.
رحمانی فیروزهجاه، علی (1384). «پساساختارگرایی»، نشریهنامه فرهنگ، شماره 54: 105-98.
سلطانی، علیاصغر (1383). «تحلیل گفتمان بهمثابه نظریه و روش»، مجله علوم سیاسی، شماره 28: 180-153.
سلطانی، علیاصغر (۱۳۸۴). قدرت، گفتمان و زبان: سازوکارهای جریان قدرت در جمهوری اسلامی، تهران: نشر نی.
صالحیزاده، عبدالهادی (1390). «درآمدی بر تحلیل گفتمان میشل فوکو روشهای تحقیق کیفی»، مجله معرفت فرهنگی اجتماعی، شماره 7: 142-113.
فوکو، میشل (1392). دیرینهشناسی دانش، ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نشر نی.
کاویانیراد، مراد (1393). «پراکَنش فضایی مشارکت در یازدهمین دورۀ انتخابات ریاستجمهوری»، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره 63: 61-37.
کسرایی، محمدسالار و علی پوزش شیرازی (1388). «نظریه گفتمان لاکلا و موفه ابزاری کارآمد در فهم و تبیین پدیدههای سیاسی»، فصلنامه سیاست (مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی)، شماره 39: 360– 339.
لاکلائو، ارنستو و اسلاوی ژیژک (1388). در ستایش پوپولیسم/دیالوگ ارنستو لاکلائو و اسلاوی ژیژک، ترجمۀ محمد ایزدی و عباس ارضپیما، تهران: نشر رخداد نو.
مجیدی، حسن و محسن رحیمینیا (۱۳۹۷). «تحلیل گفتمان اعتدال در انتخابات ریاستجمهوری یازدهم»، پژوهشهای راهبردی سیاست، شماره ۲۵: 155-126.
مقدمی، محمدتقی (1390). «نظریۀ تحلیل گفتمان لاکلا و موفه و نقد آن»، نشریه معرفت فرهنگی اجتماعی، شماره 6: 124-91.
وندایک، تئون ای. (1387). مطالعات در تحلیل گفتمان (از دستور متن تا گفتمانکاوی انتقادی)، گروه مترجمان، تهران: دفتر مطالعات و توسعۀ رسانهها.
یورگنسن، ماریان و لوئیز فیلیپس (1389). نظریه و روش در تحلیل گفتمان، ترجمۀ هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
Bashir, H. & Hatami, H. R. (2014). ‘Editorial Analysis of Three Iranian Newspapers (Keyhan, Ettela’at, and Jomhorie-Eslami) About the 10th Presidential Election in Iran (13 Jun-22 July, 2009)’, Political Strategic Studies, 06 (2): 61-88. [In Persia].
Bashir, H. & Taheri, H. (2015). ‘Discourse Analysis of the Campaign Teasers of the 10th Iranian Presidential Election in (2009), Political Strategic Studies, 13 (04): 35-63. [In Persia].
Dehghani Firoozabadi, J. & Atayie, M. (2014). ‘The Nuclear Discourse of the 11
th. Government, Strategic Studies Quarteriy,
63 (17): 87-120, DOR:
20.1001.1.17350727.1393.17.63.4.1,
[In Persia].
Devos, P. (2003). ‘Discourse Theory and the Study of Ideological Trans-formations: Analyzing Social Democratic Revisionism’, Journal of Pragmatics Association, 13(1): 163-180.
Hartley, J. (1996). Popular Reality: Journalism, Modernoity, Popular, Culture. London: Bloomsbury Academic.
Hoseinizadeh, M. A. (2004). ‘Discourse Theory and Political Analysis
, Political Science Journal of Bagheral Uloom University,
28 (28): 181-212.
[In Persia].
Kasraie, M. S. & Pozesh Shirazi, A. (2009). ‘
Discourse Theory of Laclau and Mouffe: Elaborate and Efficient tool in Understanding the Political Phenomenons, Politics Quarterly,
39 (03): 339-360, [In Persia].
Laclau, E. & Mouffe (1985). Heqemony and socialist stratege: Towards a Radical Democratic Politics. Verso: London.
Majidi, H. & Rahiminia, M. (2018). ‘Moderation Discourse Analysis in the eleventh presidential election, Political Strategic Studies, 25 (07): 125-155. DOI: 10.22054/qpss.2018.23133.1666, [In Persia].
María, J. & Sanz, P. (2013). ‘Relevance Theory and political advertising: A case study’, European Journal of Humour Research, 1(2): 10-23.
Saussure, F. de (1960). Course in General Linguistics. London: Peter Owen.
Mirzaie, M. & Rabbani Khorasgani, A. (2016). ‘Analysis of Contrast between Perincipalism and Reformism Discourses in the 10th Presidential Election in Iran, Journal of Applied Sociology,
26 (04): 45-68, DOR:
20.1001.1.20085745.1394.26.4.3.3,
[In Persia].
Moghaddami, M. T. (2011). ‘The Theory of Discourse Analysis of Laclau and Mouffe and its Criticism,
Social Cultural Knowledge Quarterly (The Imam Khomeini Education & Research Institute)
, 06 (02): 91-124,
[In Persia].
Rabeei, A. & Ahmadzadeh Namvar, F. (2008). ‘Media Representation Theory and the Analysis of the Public Opinion of Americans and Iranians about each other, Bi-Quarterly Political Knowledge, 08 (04): 37-62, DOI: 10.30497/pk.2009.30, [In Persia].
Salehizadeh, A. (2011). ‘An introduction to Michel Foucault's Discourse Analysis; Qualitative Research Methods, Social Cultural Knowledge Quarterly (The Imam Khomeini Education & Research Institute), 03 (02): 113-141, [In Persia].
Soltani, A. A. (2005). ‘Discourse Analysis as a Theory and Method, Scientific Research quarterly of Political Sciences, 28 (04): 153-180, [In Persia].
Tajik, M. & Rouzkhosh, M. (2008). ‘Discourse Analysis of the 9th Iranian presidential Election, Journal of Faculty of Literature and Human Sciences of Kharazmi University, 61 (16): 83-127. [In Persia].
