منابع و مأخذ
ایجنفلت - نیلسن، سایمون، هایدی اسمیت، یوناس و پژاریس توسکا، سوزانا (1397). برای درک گیمهای ویدئویی (مقدمهای ضروری)، ترجمة سید مهدی دبستانی. تهران: انتشارات دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران.
باودن، الیور (1393). فرقة اساسینها (نهضت مخفی). ترجمة بهنام حاجیزاده. تهران: آذرباد.
پورشبانان، علیرضا و امیرحسین پورشبانان (۱۳۹۷). «بررسی تطبیقی ظرفیتهای بازیسازی از ارداویرافنامه در مقایسه با متن و بازی دوزخ از کمدی الهی دانته»، پژوهشهای ادبیات تطبیقی. ۶ (۴)، ۱۰۴- ۱۲۴ .
پیراویونک، مرضیه (۱۳۹۵، بهار و تابستان). «معرفی معیار برای تحقیق تطبیقی مبتنی بر دیدگاه کری واکر». مطالعات تطبیقی هنر، ۱۱، ۱-۱۰.
حافظنیا، محمدرضا (۱۳۸۷). مقدمهای بر روش تحقیق در علوم انسانی. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
جوینی، عطاملک و علاءالدین بن بهاءالدین (۱۳۸۷). تاریخ جهانگشای جوینی. با تصحیح محمد بن عبدالوهاب قزوینی. تهران: هرمس.
دفتری، فرهاد (۱۳۸۵). افسانههای حشاشین یا اسطورههای فدائیان اسماعیلی. ترجمة فریدون بدرهای. تهران: نشر و پژوهش فرزان روز.
دفتری، فرهاد (۱۳۹۳). مختصری در تاریخ اسماعیلیه: سنتهای یک جماعت مسلمان. ترجمة فریدون بدرهای، تهران: فروزان روز.
رضاییان، علی (۱۳۷۷ آذر). «نقدی بر کتاب: افسانههای حشاشین». کتاب ماه و تاریخ جغرافیا، ۱۴، ۳۱- ۳۳.
طنجی، ابوعبدالله محمد بن عبدالله. (۱۳۹۵). سفرنامة ابن بطوطه: تحفه الانظار بی غرائب الامصار. ترجمة محمدعلی موحد. تهران: نشر کارنامه.
فوگل، جکسن اشپیگل (1393). تمدن مغربزمین. ترجمة محمدحسین آریا. تهران: مؤسسة انتشارات امیرکبیر.
فیل، جان و اسکترگود، مارک (۱۳۹۰). مبانی طراحی مرحله بازی. ترجمة طه رسولی. تهران، دنیای بازی.
کوثری، مسعود (1389). عصر بازی (بازیهای ویدئویی و رایانهای در جامعه معاصر). تهران: دریچه نو.
کوثری، مسعود؛ معصوم آقازاده و سیدمحمدعلی سیدحسینی (۱۳۹۷) «سنجش نگرش مردم ایران در خصوص بازیهای رایانهای (مقایسه نگرش افراد مورد مطالعه در رده سنی 7 تا 40 سال)». مطالعات علمی فرهنگ - ارتباطات، سال 19. شماره 41 : 120-91.
ناصری، عبدالله (۱۳۸۰). «راشدالدین سنان، پیشوای بزرگ اسماعیلیان شام در جنگهای صلیبی». فصلنامة جهان اسلام. شماره 7: 168-137.
ناصری طاهری، عبدالله (1387). نقش اسماعیلیان در جنگهای صلیبی. تهران: ققنوس.
نجفی شبانکاره، فریدون (۱۳۹۰). آسیبشناسی بازیهای رایانهای «بازنمایی چهره اسلام و مسلمانان در این بازیها». پایاننامه کارشناسی ارشد. گروه جامعهشناسی. دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی. دانشگاه شهید چمران اهواز.
هنینک، مونکه، هاتر، اینگه و بیلی، اجی (۱۳۹۴). روشهای تحلیل کیفی. تهران: سروش (صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران).
یادگاری، محمدحسن (۱۳۹۹). بازی آغاز شده. تهران: شرکت انتشارات سوره مهر.
Assassin's Creed. (2007). Ubisoft Montreal.
Bosman, F. G. (2016). ‘Nothing is true, everything is permitted’ The portrayal of the Nizari Isma'ilis in the. Online – Heidelberg Journal of Religions on the Internet, 10, 6-26.
Champman, A. ( 2012, SPRING). Privileging Form Over: Analysing Historical VideoGames. Journal of Digital Humanities, 1(2)..
Comel, Mirt (2014, janiuary), Oriantalism In Assanssin’s Creed: Self-oriantalized The Assassins From Forerunners Of Modern Terrorism Into Occiedentilized Heroes. Teorija In Praksa, 72-90
David Hodgson, David Knight. (2007). Assassin's Creed Limited Edition Art Book. Prima Official Game Guide (N a).
Ubisoft. (n.d.). about Assassin’s Creed. Retrieved from
https://www.ubisoft.com/en-us/game/assassins-creed-1/
Knights Templar, World History. (2017, 05 25). Khan Academy.
Menon, Lakshmi. (2015). History First-hand: Memory, the Player and the Video Game Narrative in the Assassin’s Creed Games. Rupkatha Juornal. 6,1, 107-113.
Urban, Willaim. (2003). The Teotonic Knights. London: Greenhill Books.
Wolf, J.P Mark & Perron, Bernard. (2014). The Routledge companion to video game studies. New York: Routledge.
Wikipedia, the free encyclopedia. (n.d.). Robert IV of Sablé. Retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_IV_of_Sabl
Wikipedia, the free encyclopedia. (n.d.).https://en.wikipedia.org/wiki/Teutonic_Order Retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/Teutonic_Order
Wikipedia, the free encyclopedia. (n.d.). Assassin’s Creed Retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/Assassin%27s_Creed