سنت‎گرایان ایدئولوژیک و سیاستگذاری فرهنگی (مورد مطالعه: رویکرد مهدی نصیری)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات

10.22083/jccs.2019.147161.2555

چکیده

جریان سنت‎گرایان ایدئولوژیک پس از انقلاب و از درون جدال‎های فکری دهه‎ی هفتاد درباره مدرنیته، مفهوم‎سازی الگوی توسعه و عملی کردن نظریه‎های بومی سربرآورد و زمینه برای طرح بیشتر مسئله تقابل سنت و مدرنیته فراهم شد. مهدی نصیری به‎عنوان نماینده این جریان، نقش فعالی در این زمینه داشته است. بنابراین، با بررسی دیدگاه‎های او می‎توان به بن‌مایه‎های گفتمان سنت‎گرایان ایدئولوژیک دست یافت. هدف این پژوهش، بررسی نوع نگاه نصیری به‎عنوان نماینده جریان فکری سنت‎گرایان ایدئولوژیک به الگوی توسعه مدرن و پیامدهایی این رویکرد برای برنامه‎های توسعه و سیاستگذاری فرهنگی است. از این‎رو، با روش مطالعه موردی می‎کوشد به این سوال پاسخ دهد که مهم‌ترین مبانی سنت‎گرایان ایدئولوژیک در رابطه با توسعه مدرن چیست و این رویکرد چه پیامدهایی برای برنامه‎های توسعه و سیاستگذاری فرهنگی دارد؟ رویکرد سنت‎گرایان ایدئولوژیک بر مبنای نفی کلی توسعه مدرن، ردّ نوظهورها، جدال معرفتی با توسعه، استناد به توقیفی بودن و دفاع از ارزش‌های سنتی و اسلامی بازنمایی شده است. در این گفتمان، توسعه‎خواهی به‎شیوه غربی نه تنها محلی از اعراب ندارد بلکه توسعه به‎شیوه اسلامی نیز جایگاهی ندارد؛ چون بنابر دیدگاه‎های سنتی نماینده این جریان، ماهیت توسعه، غربی است و با منطق اسلامی ناسازگار است. این دیدگاه‎ها، موضع انفعالی را به پیش می‎کشد که باید به انتظار آینده‎ای نشست که نوسازی آن مبتنی بر بازگشت به سنت است. این گفتمان به‎رغم تاکید بر ارزش‎های مثبت، نظر بدیلی برای الگوی توسعه ارائه نداده و برای رویارویی با مشکلات فعلی سیاستگذاری فرهنگی کشور فاقد بن‎مایه ایجابی است که بتوان از آن بهره‎برداری عملی کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Ideological traditionalists and cultural policy (Case Study: Mehdi Nasiri's Approach)

نویسنده [English]

  • soghra salehi
Faculty Member of the Institute of Culture, Arts and Communication
چکیده [English]

Ideological traditionalism emerged during revolution aftermath era and from intellectual conflicts of 1970s on the modernism,conceptualization of development paradigm and fulfillment of the local theories. Mehdi Nasiri has played an active role as the proxy of this mainstream.Therefore, the fundamentals of ideological traditionalist discourse can be captured studying his viewpoints. This research aimed at studying Nasiri’s attitudes, as the proxy of ideological traditionalism, towards the modern development paradigm and its consequences for development plans and cultural policy. Thus, this research was performed through Case Study method tries answering this question: what is the most important ideological traditionalism basics related to the modern development and what consequences will be resulted from this approach for the development plan and cultural policy? The approach of ideological traditionalists has been represented based on the generally negating the modern development,Rejection of newly emergent, epistemic controversy with development,citing restrain and defending traditional and Islamic values. In this course, neither the western style development nor the Islamic style development has followers because as the traditional views of this mainstream proxy imply the nature of development is western which is in contradictory with Islamic logic. These viewpoints invoke the passive position where a future must be expected reconstruction of which is based on the returning to the tradition. Regardless of emphasizing the positive values, this discourse has not provided an alternative view for the development paradigm and lacks positive fundamentals to use practically to cope with the current problems in the cultural policy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • development paradigm
  • ideological traditionalists
  • culture
  • Policy
  • Mehdi Nasiri