ارزیابی سیاست‌‌های هنری با ارتقاء مدل چارترند و مک کافی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت امور فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

2 استادیار، معاون فرهنگی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده

این تحقیق، به ارتقا و بومی‌سازی مدلی می‌پردازد که سیاست‌های هنری را به چهار گروه تسهیلگر،[1] حامی،[2] معمار[3] و مهندس[4] تقسیم کرده است. این چهار نقش می‌توانند برای نمایش میزان مداخله دولت در حوزه فرهنگ و هنر مورد استفاده قرار گیرند. بدین منظور، با بررسی و تحلیل محتوای مصوبات هنری دولت در سال‌های 1368 تا 1388 و با استفاده از پیشینة مطالعات مربوط به سیاست‌های فرهنگی و هنری، شاخص‌های جدیدی به جای شاخص‌های مربوط به هر نقش در مدل قبلی، تعریف شده، ضمن اینکه چارچوب اصلی نقش‌ها تغییری نکرده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که شاخص‌های مربوط به نحوه سرمایه‌گذاری، ابزار، تحرک سیاسی و هدف برای ارزیابی سیاست‌‌های هنری به عنوان زیرمجموعه‌ای از سیاست‌‌های فرهنگی در ایران، شاخص‌‌های مناسبی هستند.
[1]. Facilitator
[2]. Patron
[3]. Architect
[4]. Engineer

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluating Arts Policies by Promoting Chartrand and McCaughey's Model

نویسندگان [English]

  • 00 00 1
  • 00 00 2
1 00
2 00
چکیده [English]

This ressearch is promoting and localizing the model, which group arts policies into four  types: facilitator, patron, architect and engineer. These four types or roles can be used for displaying the degree of the state intervention in art and cultural domain. For this reason, by studying the state legislations between the years 1989 to 2009, performing content analysis on them and using  the literature of arts and cultural policies, the new indicators have been defined instead of each role's indicators in the last model but the original framework of roles has not changed. The results show that funding mechanism (1- individuals and private firms and foundations 2- arm's length arts councils 3- ministry of culture, state cultural organizations and departments 4- state ownership of artistic means of production), tool (1-incentives and tax expenditures 2- grants, festivals and gifts 3- welfare (insurance, becoming civil servant and income security for artists) 4- official permissions, surveillances and directions), policy dynamic (1- taste differ 2- evolutionary 3- evolutionary 4- revisionary) and goal (1- economical 2- aesthetical 3- social 4- political) are appropriate indicators for evaluating arts policies as a subdomain of cultural policies in Iran.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cultural policies evaluation
  • Arts Policies Evaluation
  • Cultural Policy
  • Arts policy