الگوهای ارتباطات میان فردی والدین و فرزندان در خانواده (تحلیل تجربه فرزندان در خانواده‏ های تهرانی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار پژوهشگاه مطالعات علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

10.22083/jccs.2021.264538.3255

چکیده

خانواده، نخستین نهاد اجتماعی است که اعضای خانواده به ویژه، فرزندان در آن نوع و کیفیت ارتباطات میان فردی و کنش ارتباطی را با والدین خود تجربه می‏کنند. اعضای خانواده از طریق مکانیزم ارتباطات میان فردی، نیازها، خواسته‎ها، عواطف، نگرانی‌ها و دغدغه‎ها، تجربه‎ها، افکار و دیدگاه ها و احساسات خود را با یکدیگر درمیان می‌گذارند، مشورت می‎گیرند، تصمیم اتخاذ می‌کنند، از همدیگر حمایت و پشتیبانی عاطفی و روانی می‌کنند و تضادها و تنش ها را رفع می‎کنند. هدف مطالعه حاضر تحلیل الگوهای ارتباطات میان فردی والدین و فرزندان در خانواده است. در این راستا، با استفاده از روش کیفی و نمونه‏گیری نظری، مصاحبه‏های عمقی با هدف تحلیل تجربه زیسته40 نفر از دانش آموز دختر و پسر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم در 10 دبیرستان دولتی در 5 نقطه شهر تهران انجام شد. تحلیل تجربه زیسته نوجوانان نشان می‎دهد که عمده‎ترین گفتگوهای فرزندان و والدین در خانواده از نوع «گفتگوی گزارش محور» یا اطلاع‎رسان، در مورد «فعالیت های آموزشی و درسی فرزندان و اتفاقات مدرسه و یا فعالیت‏های روزمره اعضای خانواده» است. نتایج پژوهش حاکی‏ست سه الگوی ارتباطات کلامی میان والدین و فرزندان «گفت وشنودی و مشارکتی»، «الگوی مناظره‎ای و جدلی» و «الگوی تک‏گویی نصیحت‏محور و سرزنش آمیز» در روابط بین والدین و فرزندان قابل مشاهده است که الگوهای «مناظره ای وجدلی» و «تک گویی نصیحت‏محور» در مقایسه با «الگوی گفت و شنودی» از رواج بیشتری در خانواده‏ها برخوردار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

analyzing the patterns of interpersonal communication between parents and children in the family

نویسنده [English]

  • mansour saei
چکیده [English]

The family is the first social institution in which family members, especially children, experience the type and quality of interpersonal communication and communication action with their parents. Through the mechanism of interpersonal communication, family members share, consult, make decisions about their needs, wants, emotions, worries and concerns, experiences, thoughts, views and feelings. They support each other emotionally and psychologically and resolve conflicts and tensions.The aim of this study is to analyze the patterns of interpersonal communication between parents and children in the Iranian family. In this regard, qualitative method was used and theoretical sampling, in-depth interviews were conducted with the aim of analyzing the lived experience of 40 male and female students studying in the second secondary school of public high schools in Tehran. The analysis of adolescents' lived experience shows that the main conversations of children and their parents in the family are of the type of "report-based" or informative conversation, about "children's educational activities and school events or daily activities of family members". The Results also shows that three patterns of verbal communication between parents and children, includes; "conversation and participation pattern", "contestation and controversy pattern" and "admonition-oriented and monologue pattern" can be seen in the relationship between parents and children and " admonition-oriented and monologue pattern " is more common in families than " conversation and participation pattern ".

کلیدواژه‌ها [English]

  • Interpersonal communication
  • Family
  • Parents
  • Children
  • Communication patterns