ناسازه‌های سیاستگذاری فرهنگی در ایران،‌ پیشنهاد یک مدل مطالعاتی

شناسنامه علمی شماره

نویسندگان

1 دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه خوارزمی، تهران و کرج

2 دانشجوی دکترای سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه خوارزمی (نویسنده مسئول)

10.22083/jccs.2020.206939.2948

چکیده

انواع مختلفی از ناسازگاری‏ها در سیاستگذاری فرهنگی ایران وجود دارد. هدف این نوشتار تحلیل نقش ناسازه‌های شناختی در ایجاد ناهماهنگی میان محتوای سیاست‏های فرهنگی با ارزش‌ها و هنجارهای ذی‌نفعان آن سیاست است. هدف این مقاله ارائه یک مدل پیشنهادی برای مطالعه و تحلیل این قبیل ناسازه‏ها است. با بهره‏گیری از روش تحلیل نظری و با تکیه بر رویکردهای شناختی در سیاستگذاری عمومی شامل «پارادایم سیاستگذاری»، «مرجعیت» و «چارچوب ائتلاف حامی» تلاش شده است تا یک چارچوب پیشنهادی برای مطالعه ناسازه‏های سیاست فرهنگی ارائه شود. به همین دلیل و به‏طور خاص زمینه‏های اجتماعی شکل‏گیری ناسازه‏ها در نظام قشربندی جامعه ردیابی شده است، زیرا نظام قشربندی بازنمای تنوعات فرهنگی و ذخائر شناختی متنوع است. تفاوت منابع شناختی و مرجعیت‎‏های فکری سیاستگذاران و ذی‌نفعان سیاست‏ها که حاصل تعلق به قشرهای متفاوت است موجب جهت‌گیری‏های فرهنگی ناسازگار می‏شود. همچنین نقش گروه‏های اقتصادی و سیاسی ذی‏نفوذ، لابیگرها و گروه‏های مرجع نیز بارز است. این واسطه‏ها برخی از مرجعیت‌ها را برای سیاستگذاران برجسته کرده و با تأثیر بر سازمان و ائتلاف سیاستگذاران تلاش می‏کنند سیاست‏ها را به سمت منافع خود، هدایت کنند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Inconsistencies in Cultural Policy Making in Iran:

نویسندگان [English]

  • Fatemeh javaheri 1
  • Sayed Yaser Jalali 2
1 Associate professor of Sociology, Faculty of Humanities and literature, Kharazmi University
2 : Phd candidate of cultural policy making, Faculty of Humanities and literature, Kharazmi University
چکیده [English]

Abstract: Iranian cultural policies are subject to various inconsistencies and contradictions.
This situation reduces the acceptability of policymaker and policy itself and consequently leads to inefficiency in social relations. This paper aims to provide a suggested model to study and analysis of certain inconsistency among cultural policies. The analytical framework of the paper is based on cognitive approaches deal with three ideas including "policy making paradigm", "reference" and the "advocacy coalition framework". The authors believe that Iranian social stratification system represents cultural varieties and cognitive resources of different stratus. Differences in the cognitive resources of policymakers and beneficiaries, originating from various socio-economic status result in inconsistent cultural policies.
As such, policy makers in the policy-making process are disinterested in the value element of "informal references" of beneficiaries and they instead consider the value elements of their own "selective references”. In such cases, the beneficiaries of a certain policy will not accept the content; consequently, will find themselves opposed to it and won't act on it.
The paper concludes by suggesting a special case of cultural inconsistency and its analysis according to the research model.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: "Cultural policy "
  • "Inconsistency"
  • "Iran"
  • "Social Stratification"
  • "Cognitive approach"